Belli bir amaç için yazılmış ve doğruluğu kanıtlanmış olan sınıfları, yeni uygulamaların içerisinde kullanmak hem iş süresini kısaltacaktır hem de yeni yazılan uygulamalarda hata çıkma riskini en aza indirgeyecektir. Uygulamalarımızda daha evvelden yazılmış ve doğruluğu kanıtlanmış olan sınıfları tekrardan kullanmanın iki yöntemi bulunur.
Birinci yöntem komposizyon’dur. Bu yöntem sayesinde daha önceden yazılmış ve doğruluğu kanıtlanmış olan sınıf/sınıfları, yeni yazılan sınıfın içerisinde doğrudan kullanabilme şansına sahip oluruz. Daha önceki bölümlerde komposizyon yöntemini çokça kullandık. İkinci yöntem ise kalıtımdır (inheritance). Bu yöntemde yeni oluşturacağımız sınıfı, daha evvelden yazılmış ve doğruluğu kanıtlanmış olan sınıftan türetilir; böylece yeni oluşan sınıf, türetildiği sınıfın özelliklerine sahip olur; Ayrıca oluşan bu yeni sınıfın kendisine ait yeni özellikleri de olabilir.
New Classes of Object(yeni siniflar olusturma)
import-Declaration.....
Class-Modifiers...class identifier
{
Class-Declaration..
}
Bu yeni class in oncekilerden tek farki main method olamamasi.
ornek:
Gösterim-1:
class Meyva { //...}
Gösterim-2:
class Elma {
private Meyva m = new Meyva(); //...}
Elma sınıfı, Meyva sınıfını doğrudan kendi içerisinde tanımlayarak, Meyva sınıfının içerisindeki erişilebilir olan özellikleri kullanabilir. Buradaki yapılan iş Elma sınıfını Meyva sınıfına bağlamaktır. Sınıfların arasındaki ilişki UML diyagramında gösterilirse;
D
Sonraki sayfada devami.